Backfire +2 live @ Power Stage Bibelot 24-11-‘13

Zondagmiddag, buiten is het druilerig en nat, maar in de donkere power stage van Bibelot is het warm en gezellig. Drie bands staan op het programma om een saaie zondag om te toveren in een lekkere dag.

De show wordt geopend door From the Heart. Deze Hardcore-Punk band uit Rotterdam is een van de sterkere openingsacts die dit najaar in Bibelot heeft gestaan. De snelle, kneiterharde Hardcore klinkt fris, strak en energiek en de bandleden zijn goed en erg enthousiast. Ondanks dat het publiek erg passief is zetten de mannen van From The Heart een ontzettend goede set neer.

De tweede band, The Local Spastics, is totaal verschillend van From The Heart. De Hardcore-Punk maakt plaats voor oldskool Punk. De drie mannen gingen al eens uit elkaar vanwege buitensporig drank- en drugsgebruik en het is nog wel een beetje te zien waarom. Ook al is het zondag middag, zanger/gitarist Sam Andrea komt al wankelend het podium op. Ondanks dat hij tijdens het optreden moeite heeft rechtop te blijven staan, heeft dit geen effect op zijn spel of dat van zijn mede bandleden. Want The Local Spastics blazen met gemak het dak van de Power Stage eraf. De Punk is rechtdoorzee, agressief en gedurfd, iets wat je tegenwoordig bijna niet meer ziet bij punkbandjes. De Local Spastics trekken je terug de jaren 80’ in, en dat heeft een kneiterhard optreden als resultaat.

Dan is het tijd voor de grote naam van de dag, Backfire. De Maastrichtse Hardcore-Punk band bestaat al sinds de beginjaren van de Hardcore en met bijna 20 jaar aan ervaring is Backfire een van de routiniers in de scène. De band weet als eerste van de middag wat mensen aan het moshen te krijgen, maar ook bij Backfire zijn die op een hand te tellen. Gelukkig trekken de vier mannen zich daar niks van aan en serveren een ouderwets lekkere pot hardcore voor het publiek. Backfire speelt zoals je verwacht bij een band die al zolang meegaat, niet erg vernieuwend, wel erg goed. De gitaar is hard, de zang is krachtig en de drums zijn strak.

MEER FOTO'S: http://www.flickr.com/photos/soundofdordt/sets/72157638048214313/

The Story of Ajabu 2 @ Bibelot Dordrecht 22-11-'13

Na een geslaagde eerste editie dit voorjaar zijn de mannen van Buiten Gewoon terug met het vervolg van The Story of Ajabu, editie 2. Opnieuw vulde het Collectief beide zalen van Bibelot met een origineel decor, goeie DJ’s en een enthousiast publiek.

Met zowel grote namen, bijvoorbeeld Plastician en Pomrad, als wat kleinere namen, Sam A La Bamalot en Holowave, aangevuld met de vertrouwde Buiten Gewoon DJ’s zoals Deon Custom en Stamski staat er deze tweede editie een ontzettend aantrekkelijke line up van DJ’s. Deze line up wordt gepresenteerd in een atmosfeer die nog niet in het nieuwe bibelot gecreëerd is. Door heel het gebouw hangen kunstzinnige tekeningen, voor de powerstage worden live T-Shirts bedrukt en in de zalen zelf zijn twee fantastische decors opgebouwd, decors die een feest van deze proportie waard zijn. Op het podium van de Main Stage staat een heuse piramide en alsof dat nog niet genoeg is veranderd door middel van projectie die piramide ook steeds van stijl. De Power Stage is weer omgetoverd tot een soort Jungle en als je goed kijkt, kan je een monster met rode gloeiende ogen in het decor spotten.
Buiten Gewoon bewijst ook dat als de basis van je feest goed is, de mensen vanzelf komen. Beide zalen staan de hele avond redelijk vol en het publiek heeft het duidelijk naar de zin. The Story of Ajabu 2, een buiten gewoon leuk feestje!

Handsome Poets live @ Power Stage Bibelot Dordrecht 01-11-'13

Als je een willekeurig persoon het intro van 'Sky on Fire' laat horen, zal bijna iedereen het nummer verder kunnen mee neuriën. De vijf mannen van de uit Den Haag afkomstige band the Handsome Poets hebben het bijzondere talent om van elk nummer wat ze schrijven een super hit te maken. Afgelopen vrijdag kwamen ze naar Bibelot om tijdens hun Never Ending Summer Tour te laten horen of ze live dezelfde vibe neer kunnen zetten.

Het voorprogramma wordt verzorgd door The Junction. Een acapella groep van drie zangeressen en twee zangers. Vanaf het eerste nummer verrast de groep direct. De muziek is fris, hip, origineel en vooral heel goed. Het is soms echt ongelofelijk dat de muziek alleen door stembanden wordt geproduceerd. Ook houdt het kwintet het interessant om naar te blijven kijken en entertainen ze het publiek tussen de nummers door met (iets te) vrolijke praatjes. Helaas krijgen de vijf vocalisten niet de aandacht die ze verdienen. Het overgrote deel van afgeladen de zaal komt vooral voor de gezelligheid en om te feesten en hebben geen behoefte om aandachtig te luisteren. Ondanks dat The Junction misschien niet de beste keuze was als voorprogramma is het gelukkig totaal niet vervelend om naar te luisteren.

Dan wordt het donker op het podium en komen een voor een de bandleden van the Handsome Poets op. En vanaf het eerste nummer krult er een glimlach op de gezichten van het publiek. De muziek die deze vijf mannen produceren maakt je blij, energiek en gelukkig. De nummers zijn zo catchy als alleen hele grote bands dat kunnen. Denk aan Doe Maar, maar dan in op een moderne, actuele manier. Toch valt er deze avond nog iets anders op aan de Handsome Poets. Vroeger klonk de band live altijd erg braaf en saai, alsof je een 1-op-1 kopie van de plaat hoorde. Dat is veranderd, de muziek leeft opeens, en hoe! De nummers klinken brutaler, swingen meer, en de band lijkt meer te durven. Dit maakt het optreden nog energieker en bovenal veel leuker om naar te luisteren. Oorzaak hiervoor zijn hoogstwaarschijnlijk de nieuwe gitarist en bassist, die ontzettend staan te swingen en grooven.
Ondertussen zetten the Handsome Poets een fantastische show neer. Zowel licht als geluid klopt en zanger Tim van Esch steelt de show en de harten van de meisjes voor het podium. Hoe catchy, afgezaagd en ingestudeerd het ook is, de Handsome Poets zetten wel een popshow neer zoals het moet, en daar horen de 'jullie zijn het beste publiek ooit' en dit hebben we nog nooit gedaan' bij. Tijdens een lekker lang optreden krijgen ze het publiek van voor tot achter helemaal gek, iedereen springt, zingt en danst mee. De Handsome Poets lijken eindelijk volwassen te zijn geworden. De muzikanten zijn goed, de nummers zijn goed en het is nu eindelijk live ook goed. Daardoor zijn de Handsome Poets nu niet alleen meer leuk voor een feestpubliek, maar ook voor echte muziekliefhebbers.

Dirdt @ Main Stage Bibelot Dordrecht 19-10-’13

Afgelopen zaterdag vond er weer een editie van Dirdt plaats. Het dubstepfeest van Bibelot dat, sinds het werd opgericht als klein gratis dubstepfeest, is uitgegroeid tot het grootste EDM-gerelateerde feest in Dordrecht, met (hoogstwaarschijnlijk) ook het grootste budget. Ook dit keer is dit budget weer goed uitgegeven, en wel aan Roksonix, Badklaat, Addergebroed en Benskir.

 De Main Stage van Bibelot is fantastisch ingericht met een flinke DJ booth met links en rechts flinke lampen opgesteld. Dit maakt samen met de goed uitgewerkte lichtprojecties de sfeer in de zaal alvast erg goed. En dan gevoel wordt nog vele malen versterkt door de DJ’s. Roksonix, Badklaat en Addergebroed brengen uren lang de diepste wobbels, vieste dub’s en hardste steps. Erg lekker is dat beide Britse namen een lekkere lange set van anderhalf uur spelen.  Toch wordt het lekkerste voor het laatst bewaard. Ondanks dat hij bij lange na niet de grootste naam van de avond is, blaast Addergebroed alle andere DJ’s weg. Want waar de Britse DJ’s toch soms wat slappe Trap tussen de Dubstep door mixten, is bij Addergebroed
alles Dubstep en Drum n’ Bass en de ene drop nog dieper en viezer dan de ander. Het enige minpuntje wat genoteerd zou kunnen worden bij deze editie van Dirdt is dat de zaal toch de hele avond redelijk leeg blijft. Dit komt hoogstwaarschijnlijk nog steeds door de overload aan EDM-feesten in Bibelot. Maar dit valt in het niet bij het feit dat het publiek dat wel aanwezig is de hele avond ontzettend energiek staat mee te dansen en gezellig is.

Rotting Out, Broken Teeth, Survival en Price To Pay live @ Popcentrale Dordrecht 13-10-’13

Toen twee weken geleden de popcentrale wel erg leeg stond terwijl AYS optrad, concludeerden sommige mensen dat de Dordtse Hardcorescène dood zou zijn. Afgelopen zaterdag werd het tegendeel in de popcentrale bewezen. In een uitverkochte zaal traden Rotting Out, Broken Teeth, Survival en Price to Pay op voor een volledig losgaand publiek.

Al als Price To Pay het podium opklimt staat de popcentrale goed vol, terecht want deze Utrechtse band staat lekker te spelen. Ondanks dat er al aardig wat publiek staat en de zanger vol overtuiging in het publiek staat te schreeuwen, blijft het publiek nog erg veel stil staan. De frisse, originele hardcore van deze vier gasten is echter wel lekker om naar te luisteren.

Dan komen de Britse Straight-Edgers van Survival het podium op en onmiddellijk veranderd de popcentrale in een slagveld. De keiharde, wrede Hardcore van Survival maakt iets in het publiek los wat bijna geen enkele hardcoreband voor elkaar krijgt. Het is net dat tikkeltje harder, vetter en agressiever dan de rest.

Na Survival komt de volgende grote Engelse band, Broken Teeth. En voordat de kneuzingen en blauwe plekken van Survival wat verzacht kunnen zijn, breekt de hel alweer los. De puntige, rechte hardcore van Broken Teeth verschilt in veel opzichten met Survival, maar hier gaat het publiek ook evenzeer los. Speeches tussen de nummers door en gastvocalisten maken het optreden nog interessanter en het publiek nog wilder.

Tenslotte is het tijd voor de grote band van de avond. Terwijl de zaal nu echt officieel is uitverkocht en het binnen stampvol staat komt Rotting Out uit LA op. Het gevoel dat je kreeg tijdens Survival en Broken Teeth, dat muziek toch echt niet harder kan zijn dan bij hen, verdwijnt als sneeuw voor de zon als Rotting Out gaat spelen. Onder leiding van Vocalist Walter speelt Rotting Out een type hardcore die echt anders is dan de meeste bands. Het is op een bepaalde manier catchier, zonder dat het minder hard is. Ook schreeuwt Walter op een andere manier dan de meeste bands. Tussen de nummers door inspireert Rotting Out het publiek en tijdens het nummers mosht het publiek er op los en zingt ongeveer alles mee. Dit is een hardcore show zoals het hoort en zoals we lang niet meer gehad hebben in Dordt.

Candy Dulfer live @ Main Stage Bibelot Dordrecht 05-10-’13

Candy Dulfer, wie is er niet bekend met die naam? Dochter van, Jurylid bij X-Factor en bovenal een fantastische saxofoniste. Zaterdagavond wist ze de Main Stage stampvol te krijgen.

Meteen tijdens het eerste nummer al goed te horen waarom Candy Dulfer zo groot is. Het swingt vanaf de eerste toon die uit de saxofoon vliegt. De zaal zet zich meteen in beweging en de sfeer zit er meteen goed in. Het eerste nummer zet ook redelijk de toon voor de avond. Lange nummers met veel herhaling, meezing en –klap momentjes, lekker commercieel en toegankelijk. Leuk is om te zien hoe het publiek (wat redelijk op leeftijd is) reageert op het tweede nummer Hey Now. Dit nieuwe nummer van Candy Dulfer bestaat voor het grootste gedeelte uit Dubstep. Ondanks een paar verbaasde gezichten in het publiek is er niks mis met het nummer en mag Dulfer zelfs geprezen worden het aan te durven te experimenteren met andere genres. Dit heeft wel tot gevolg dat de Jazz voor een groot gedeelte uit de muziek van Candy Dulfer verdwijnt. Op een paar afrobeatnummers, zoals de nieuwe, fantastische single What You Do, zijn de nummers over het algemeen R&B/Soul achtige popnummers. Daar is echter niks mis mee, want zowel de fantastische band die Candy Dulfer begeleid als de MC en rapper maken elk nummer interessant en anders en bovenal heerlijk om naar te luisteren. Al met al maakt Candy Dulfer van het optreden een echte show, met vooringestudeerde en synchroon gedanste dansjes, praatjes et cetera. En wat doet het er dan nog toe dat het er soms toch wel erg op lijkt dat ze niet alle saxofoon zelf speelt.

Scotch live @ Main Stage Bibelot Dordrecht 04-10-‘13

 Sommige bands uit Dordrecht verdienen de titel “on-Dordts goed”, zoals Brandwerk, Deon Custom, The Donny Brooks en Timeless Hour. Bands die je als Dordtenaar een trots gevoel geven als je ze ziet spelen. Een band die zeker niet in dit lijstje mag ontbreken is Scotch. Afgelopen vrijdag presenteerden zij hun vierde album in Bibelot.

In een Main Stage die vol hangt met mega slingers en ballonnen zijn al vroeg op de avond veel mensen aanwezig, die gezellig staan bij te praten terwijl op de achtergrond verschillende soorten  bands spelen, van folk tot zeemanskoren. Als het eindelijk elf uur wordt en het grote moment daar is en de zes mannen het podium op komen, staat de zaal zo goed als vol. De band is geliefd in Dordrecht en ze laten al snel horen hoe dat komt. De jongemannen in hun zwart-wit gestreepte broeken spelen een mix van aanstekelijk vrolijke folk, gipsy en ska waarop niemand stil kan blijven staan. Speciaal voor deze avond hebben ze een hele berg aan gastartiesten meegenomen, die de nummers nog wat extra opleuken met hun banjo’s, doedelzakken, melodica’s en saxofoons. Zowel voor als op het podium staat iedereen met een Big Smile op zijn gezicht, de muziek van Scotch laat mensen hun zorgen vergeten. Een uur en vijftien nummers verder heeft het publiek er nog lang geen genoeg van en dus komt de band nog terug voor drie nummers. Als het publiek daarna nog steeds enthousiast blijft komt de band nogmaals terug om nog een nummer te spelen en daarna af te sluiten met I Will Survive.