Dead Fingers + Il Est Jaques live @ Dolhuis Dordrecht 11-04-'13

De tafeltjes en stoelen waren weer uit de berging gehaald, de kaarsjes aangestoken en de lichten gedimd. Afgelopen donderdag was het weer tijd voor een ontspannend avondje muziek in Dolhuis.

Zanger van de uitbundige rockband Misery Kids Stefan Jaques liet als eerste horen dat rockers ook nog iets anders kunnen dan zoveel mogelijk lawaai maken. Als Il Est Jaques treedt hij op, in zijn eentje met slechts een akoestische gitaar en zijn stem. Met een bijzonder warme stem zingt Jaques zachte, breekbare liedjes, muziek die doet denken aan Bon Iver. Echter is wel zo dat het gitaarspel zo minimaal is dat het soms ietwat saai wordt, niet erg storend maar het zou iets gevarieerder kunnen. Toch raakt hij soms ook in de knoop omdat hij te ingewikkeld doet met de begeleiding. Dit zou mede kunnen komen doordat hij met zoveel focus zingt dat de gitaar wat achter blijft. Verder speelt Il Est Jaques een heerlijk ontspannen optreden met prachtige liedjes en houdt het publiek dat langzaam binnendruppelt geïnteresseerd.

Dan komen Kate Taylor en Taylor Hollingsworth het podium op, het Amerikaanse duo dat samen Dead Fingers vormt. Met hun authentieke country/bluegrass trekken ze je decennia terug in de tijd op een reis door de Verenigde Staten. Tijdens de eerste nummers zak je weg in de dromerige stemmen en lichte riffs en vind je jezelf terug op een bootje dat stroomopwaarts de Mississippi opvaart. Na een paar nummertjes leg je aan en trek je te paard het binnenland in als de gitaren feller worden en het duo wordt aangevuld door een drummer. Zo rij je door het wilde prairielandschap totdat je opgeschrikt wordt door een vlammende solo, waarbij de lieve langharige gitarist Taylor Hollingsworth verandert in de Amerikaanse versie van Spike (gitarist Di-Rect) en met experimentele, progressieve solo’s het dak van Dolhuis eraf blaast. Ondertussen gaat de reis door het wilde westen door en kom je door dorpjes, drink je wat in de saloons en slaap je onder de sterrenhemel. Zo verandert de muziek bij elk nummer, dan weer vrolijk en energiek, dan weer rustig en breekbaar. Uiteindelijk komt de reis uit in een grote stad, de band stapt af van de country en de laatste nummers zitten meer in de richting van de indie-rock. Na nog een zacht liedje zit de reis er dan op en kijk je terug op een fantastische reis, Dead Fingers trakteerde het publiek op een geweldig optreden met prachtige, afwisselende liedjes. Een reis die men niet snel zal vergeten.

HRTZ #11 @ Powerstage Bibelot Dordrecht 06-04-'13

De afgelopen editie van HRTZ, nummertje 11 alweer, was een eerbetoon aan het Dubstep/Drum n’ Bass genre. De eerste editie in de Powerstage van Bibelot, geproduceerd door de Popcentrale, was een doorslaand succes, met een geweldige line-up, enthousiast publiek en fantastisch geluid lijkt HRTZ bijna wel herboren.

HRTZ veteraan DJ Flanger opent de avond en laat als eerst de dubstep door de speakers razen terwijl de eerste mensen binnendruppelen. Een handjevol mensen doet meteen de dansschoenen aan, maar pas als Mr. Delirious achter de knoppen komt te staan steekt het dubstepfeest echt van wal. Deze jonge Zwijndrechtse DJ draait een verrassend goede set van keiharde underground dubstep waarop het publiek niet stil kan blijven staan. Dankzij die zeer goede binnenkomer is een steen gaan rollen die de eerstvolgende vijf uur niet meer zal stoppen. Uxorious & The State nemen het stokje van Delirious over met een portie drum n’ bass die aantoont hoe goed het geluid in de nieuwe zaal is. De bass gaat door merg en been, de hoge tonen maken het publiek wild. Dit publiek wordt geen rust gegund want Spag Heddy
zet de bass voort met een set van eigenzinnige dubstep terwijl inmiddels de zaal goed vol begint te raken en iedereen op en neer gaat. Daarna is het tijd voor Addergebroed, die als producer in de spotlights kwam met het nummer Zodiac en sindsdien in binnen- en buitenland menigten plat speelt met de nieuwste dubstep. Ook in Bibelot draait hij een fantastische set waar het publiek helemaal los gaat. Na nog een korte set van het volledige HRTZ team, Flanger, Uxorious en The State is de draaitafel tussen de grote kubussen voor Limewax. De Tilburger is een van de grote namen in de darkstep en dat laat hij horen. Een set van darkstep, hardstep en drum n’ bass sluit een fantastische avond af, een nieuw type HRTZ en een fantastische verbetering.

The Don't Touch My Croque Monsieurs live @ Powerstage Bibelot Dordrecht 05-04-'13

Na het eerste nummer kondigde de band die gisteravond the powerstage officieel opende zich aan. Dames en heren, welkom wij zijn Kane en we komen bibelot openen. Dit vat de avond goed samen. The Don't Touch My Croque Monsieurs of Beste. Band. Ooit. zoals ze zichzelf noemen maken van de opening een groot vrolijk feest.

Terwijl het publiek aan het dringen was om binnen te komen bij Kane bleef het angstig leeg. Als het optreden een half uur na de officiële aanvangstijd staan er slechts een paar rijen met publiek. De Noord-Amsterdammers zijn hier duidelijk een beetje door teleurgesteld want de eerste nummers klinken niet erg overtuigend en zonder ziel. De nummers zijn echter wel lekker. TDTMCM combineert hiphop met een scala aan andere stijlen . Ska, reggae, rock en punk zijn genres die vaak aangehaald worden. Hier overheen rapt Abel zijn teksten met een kenmerkend Amsterdams accent. Ondertussen draait het publiek het een beetje warm maar als TDTMCM het (aangepaste) nummer Dordrecht inzet gaat het eindelijk echt los. Dit lijkt een omslagpunt voor “de tostiband” want het concert slaat volledig om. De energie die zo kenmerkend is voor hun optredens komt eindelijk echt boven, ze beginnen eindelijk met gevoel te spelen, de achtbaan van energie en lol die TDTMCM normaal gesproken is begint. Een achtbaan die daarna niet meer tot stilstand komt. Sex, Drugs en Rock n’ Roll, dat is de moraliteit van de zeven koppige groep. De nummers zijn lekker divers, redelijk simpel maar dat stoort niet omdat alles wel klopt en heerlijk dansbaar is. De band met de tofste naam van Nederland maakt er uiteindelijk nog een geweldig optreden en memorabele opening van, ondanks dat er zeker 20x zo weinig mensen in de Powerstage stonden dan in de Mainstage.

!!!!!!!VOOR MEER FOTO'S CHECK: http://flic.kr/s/aHsjEBBdxM!!!!!!!!

Marty Graveyard & The Working Men + Speakerpunch live @ Dolhuis Dordrecht 04-04-'13

Slechts een paar uur voordat ze het podium van Dolhuis beklommen werden ze door wantijpop aangekondigd als de band die het festival dit jaar zal openen (daarover later meer). Marty Graveyard en zijn Working Men zijn nog redelijk onbekend, maar met hun aanstekelijke, vrolijke liedjes zou de tweede band die uit The Madd is gegroeid wel eens een van de verassingen deze zomer kunnen worden.

Eerst was echter het podium aan de Dordtse (en omstreken) band Speakerpunch. Ondanks dat ze nog niet echt uit de schaduw treden, speelt de band inmiddels toch redelijk vaak hier en daar en hebben inmiddels alweer vijf jaar ervaring. Dat valt te horen, vanaf het eerste nummer knalt er vette  Hardrock uit de speakers. Al gauw staat er een brede lach op de gezichten van alle bandleden die er het hele optreden niet meer af gaat. Speakerpunch staat met een bijzondere hoeveelheid energie en plezier op het podium, wat langzaam het publiek wat zich ophoopt bij de bar nieuwsgierig maakt en naar voren lokt. Hier trakteert de vijfkoppige band ze op een zeer goede en diverse set. Speakerpunch rockt simpelweg kei- en keihard en is een van die zeer talentvolle bands die in Dordrecht verstopt zitten.

Dan wordt de microfoon midden op het podium zeker een halve meter omlaag geschroefd, want de uit de kluiten gewassen bassist van Speakerpunch verlaat samen met zijn band het podium en maakt plaats voor Marty Graveyard. Toen The Madd werd opgeheven heeft hij zijn drumstel aan de kant geschoven, de microfoon gepakt een een gitaar om gedaan. Ook vormde hij een nieuwe band om zich heen, The Working Men. Inmiddels is dolhuis redelijk vol geraakt als Marty en kornuiten de eerste tonen spelen. De muziek zit duidelijk nog steeds in het zelfde gebied als waar The Madd voorheen zat, jaren 60’ rock, maar is alleen iets harder, scherper en serieuzer, de muziek heeft meer ballen. Toch is de invloed van the beatband uit Rotterdam nog duidelijk te horen, zeker in de twee covers die Marty Graveyard speelt van The Madd. Dit is echter totaal niet erg want de nummers van The Madd zijn nog steeds geweldig en het zou zonde zijn om in de vergetelheid te raken. Ook is Marty nog niet het hoge “calimero” stemmetje kwijt dat zo kenmerkend was voor The Madd. Verder is Marty Graveyard vooral heel erg Marty Graveyard, een frisse, energieke, vrolijke, zomerse band. Naast de eigen nummers en nummers van The Madd komen er ook nog covers van The Creedence Clearwater Revival en The Contours langs. Dit maakt het een zeer afwisselend en leuk optreden van een band waar we deze zomer vast meer over gaan horen.

Sound From Dordt, Wat, Waar, Wanneer in april '13

Bibelot is zo goed als af, meerdere malen getest en zal deze maand dan echt gaan knallen met een zeer dikke line-up aan acts, dolhuis volgt de lijn die ze de afgelopen maanden al volgen; bijzondere en talentvolle bands, de popcentrale maakt zich klaar om de buurman van Bibelot in het energiehuis te worden, het belooft een bijzondere maand te worden: Sound from Dordt april `13.

Nadat eerst al de oud-bassist en oud-zanger van The Madd in Dolhuis stonden als The Kik komt nu op donderdag 4 april de oud-drummer langs. Marty Graveyard zit net zoals The Kik nog steeds in dezelfde richting als The Madd, maar dan iets rustiger, iets minder beat en iets meer surf. Een aanrader dus voor fans van The Kik of The Madd, of gewoon mensen die van een feestje houden, want daar staan deze gasten altijd garant voor.

Vrijdag 5 april wordt Bibelot groots geopend met een van Nederlands’ grootste bands, Kane. Zoals altijd bij dit soort bands is het al weken uitverkocht, maar niet getreurd want een verdieping lager zullen The Don’t Touch My Croque Monsieurs de Powerstage officieel openen. Deze Neo-Indie-Punk-Hoppers houden van gek, hard, snel, energiek en zo zijn hun optredens dus ook, een groot feest dus. Daarna zal de avond doorgaan met Crossover, een feest met toffe diverse muziek wat lekker meegenomen is als je naar TDTMCM gaat.

Het openingsweekend gaat de volgende dag, zaterdag 6 april, verder met twee feesten de Main- en Powerstage. De groengemaskerde Dr. Lektroluv zal de Mainstage onveilig maken met keiharde Techno, samen met Lustige Lola & dj Weltschmerz, Modek en Krause. Als je te nationalistisch bent om voor een Belg te gaan dansen of gewoon niet van techno houdt kan je ook naar HRTZ #11 in de Powerstage. Hier zullen twee van de grootste Nederlandse dubstep dj’s gaan draaien: Addergebroed en Limewax. Daarnaast de talenten Spag Heddy en Mr. Delirious en natuurlijk de mannen achter HRTZ: Flanger, Uxorious en The State.

Alsof het weekend nog niet lang en druk genoeg is qua muziek verlengt dolhuis het ook nog een dag want op maandag 8 april treedt Ben Caplan op in het voormalige gekkenhuis. Met zijn lange baard en grote bril zou je op het eerste gezicht denken dat hij zelf uit een gekkehuis komt, totdat hij zijn gitaar oppakt en zijn stembanden laat trillen. Dan staat daar opeens een folkmuzikant met een fantastische stem die van heel ruig naar heel emotioneel kan. Een must-go voor singer-songwriter/folkfans.

De volgende band zijn zuiderburen van Ben Caplan, Dead Fingers uit de VS treden op donderdag 11 april op in Dolhuis. En ondanks de naam zijn de vingers van dit duo totaal niet dood maar tokkelen ze er lekker op los. Bluegrass en Country, lekker Amerikaans. Het voorprogramma zal verzorgt worden door Stefan Jaques, bekent van Misery Kids.

Hoe tof het nieuwe bibelot ook is, het komt wel met een probleem, wat als er in beide zalen een tof optreden is? Dit is vrijdag 12 april het geval. In de Powerstage treedt Kensington op, die met hun nieuwe album Vultures echt zijn doorgebroken. Met hun up-tempo rock veroveren ze in een enorm tempo Nederland, waardoor een Serious Talent Award van 3fm niet uit kon blijven en treffen op hun clubtour overal uitverkochte zalen aan, zo ook in Dordrecht. Maar niet getreurd, want in de Mainstage staat Fresku voor The Rise Of Hiphop, de rapper die er bekent om staat om alles net even anders te doen. Zijn tweede album Maskerade is goed ontvangen waarna geweldige optredens op o.a. Lowlands volgden.

Waar dit jaar Kensington de band is waarbij alles lijkt te lukken was dit vorig jaar Bombay Show Pig. Het duo brak door na de release van hun album Vulture/Provider, waarna een clubtour volgde, ze op alle grote festivals stonden en uitstapjes naar de VS en Zuid-Afrika werden gemaakt. En terecht, want op de stampende rock van deze twee muzikanten is het onmogelijk stil te blijven staan. Ze stonden vorig jaar al in de popcentrale, maar zaterdag 13 april zullen ze ook naar de Powerstage van Bibelot komen.

Twee genres die op het eerste gezicht totaal niet bij elkaar passen, Heavy Metal en Folk, toch kan het, dat bewijst Korpiklaani. De Langharige Finnen hebben het de afgelopen jaren zelfs tot in de perfectie weten te verbeteren en laten dit op donderdag 18 april horen in de Mainstage van Bibelot.  Ze hebben de twee genres zo ver laten samensmelten dat het echt een nieuw genre geworden is, wat het leuk maakt voor metalheads én folkfans. Ook is dit concert een aanrader voor punkers of mensen die gewoon van harde muziek houden.

Soms vind je bandjes waarvan je je verbaast bent dat ze uit Nederland komen en nog niet bekent zijn bij het grote publiek. The Horse Company is zo’n bandje. Vorig jaar kwam het 3^e album uit, vol met prachtige lichte rocksongs. Nummers waar een echte muziekliefhebber geen nee tegen kan zeggen. Ze komen op vrijdag 19 april deze liedjes laten horen in de Powerstage van Bibelot en is dus een must-go voor elke muziekliefhebber.

Nog meer talenten zijn te vinden op zaterdag 20 april in de popcentrale. Daar is namelijk de Halve Finale van Bandboost, met Liar's Dice (Rock 'n Roll/Blues/Punk), Eve's Fall (Female-fronted metal), Horseshoe Creek (Country/Pop) en One Finger Policy (Rock). Helemaal gratis en vergeet niet je oordoppen mee te nemen want het publiek van deze bands was bij de voorrondes het luidruchtigst.

Op zondag 21 april organiseert Crawl Back weer een hardcore show in Dordrecht. Ditmaal zullen Brutality Will Prevail, In Circles, Light it up en Running out het podium van Dolhuis onveilig maken.

Ska en reggae doet het altijd goed in Dordrecht, dus moet Beef op vrijdag 26 april ook wel weer een succes worden. Deze band is na een pauze van drie jaar weer bij elkaar en vol nieuwe energie. In het oude bibelot werd in 2007 een live CD opgenomen, het optreden in het nieuwe Bibelot moet dus ook wel een succes worden.

Alsof er deze maand nog niet genoeg megatalenten naar Dordrecht komen, zet Bibelot er nog eentje bij, de Nijmeegse Rockers van Navarone komen op zaterdag 27 april naar de powerstage. Fris, energiek, soms wat punky, de eerste EP belooft iig veel goeds.

Dat is zo ongeveer hoe tot nu toe ons muzikale programma er deze maand uitziet. Hieronder vind je nog een handig overzichtje. Print hem uit, plak hem in je agenda of hang hem op in je wc zou ik zeggen. Mist er volgens jou nog iets in het lijstje? Laat het ons weten, plaats een reactie, stuur ons een berichtje op Facebook, Twitter of via de Mail

Ben je benieuwd naar een band/artiest die hier tussen staat? Check de Sound of Dordt Spotify Afspeellijst. Hierin vind je veel van de bands die deze maand in Dordrecht optreden.

• 4 april: Marty Graveyard en band, Dolhuis, VVK: €5, deur: €7,50
• 5 april: TDTMCM + Crossover, Powerstage Bibelot, €6,55
• 6 april: Dr. Lektroluv +3, Mainstage Bibelot, €15,55
• 6 april: HRTZ #11 (o.a. Limewax & Addergebroed), Powerstage Bibelot, €6,55
• 8 april: Ben Caplan + support, Dolhuis, VVK: €7,50, deur: €10
• 11 april: Dead Fingers + Il Est Jacques, Dolhuis, VVK: €7,50, deur: €10
• 12 april: Kensington + Sir Yes Sir, Powerstage Bibelot, UITVERKOCHT
• 12 april: The Rise of Hiphop Presents: Fresku, Mainstage Bibelot, €10
• 13 april: Bombay Show Pig + the Maydays, Powerstage Bibelot, €6,55
• 18 april: Korpiklaani + Metsatöll, Mainstage Bibelot, €17,65
• 19 april: The Horse Company, Powerstage Bibelot, €6,55
• 20 april: Gare Du Nord,  Mainstage Bibelot, €20,65
• 20 april: Bandboost halve finale, Popcentrale, Gratis
• 21 april: Brutality Will Prevail +3, Dolhuis, VVK: €7,50, deur: €10
• 25 april: Isbells, Powerstage Bibelot, €10,25
• 26 april: Beef, Mainstage Bibelot, €15,55
• 27 april: Navarone + Guild of Stags, Powerstage Bibelot, €8,55
• 28 april: Joey Cape, Powerstage, Gratis
• 29 april: Less Than Jake + Smoke On Fire + Astpai, Mainstage Bibelot, €13,55

Mister & Mississippi live @ Dolhuis Dordrecht 28-03-'13

1980 jaar nadat jezus gezellig met al z’n volgelingen nog een keer van het leven genoot, genoot een volgepakt dolhuis van Mister & Mississippi, een talentvolle folkpop band die sinds het uitkomen van hun album snel terrein winnen. Twee 3fm-award nominaties, een clubtour met steeds weer uitverkochte zalen, het gaat goed met dit viertal. Ook in Dolhuis was het een halfuur van tevoren uitverkocht en kon Mister & Mississippi ook in Dordrecht proberen de harten van het publiek te veroveren.

Maar eerst mocht Singer-Songwriter Emil Landman de avond openen. In een volgestampt en rumoerig Dolhuis bracht hij zijn mooie en fragiele liedjes ten gehore, die door het lawaai in de zaal eigenlijk alleen in de voorste rijen goed te bewonderen waren. Zonde, want de muziek zit goed in elkaar en de mensen die luisteren zitten duidelijk erg te genieten. Emil begeleidt zichzelf op gitaar, een lichte, simpele, maar passende begeleiding, die perfect aansluit aan de mooie liedjes die met passie en vol overtuiging gezongen worden. Ondanks dat hij niet de aandacht krijgt die hij verdient, geeft hij een degelijk optreden en ontvangt na afloop dan ook een daverend applaus.

Dan is het tijd voor het viertal dat elkaar twee jaar geleden op de Herman Brood Academie ontmoette en sindsdien in een enorme stroomversnelling is gekomen: Mister & Mississippi. Heel het podium staat vol met instrumenten, trommels, gitaren, een orgel, pedalen. Dit is tekenend voor deze band; Mister & Mississippi zit niet aan regels vast, maar past zich elke keer weer aan het nummer aan, zoals een rivier zich aanpast aan het landschap. Hierdoor klinkt elk nummer opnieuw bijzonder. Het overkoepelende genre is het best te bestempelen als dromerige folkpop, of een combinatie van de zang van Ben Howard, de dromerigheid van The Editors en de drums van Mumford and Sons. De meeste nummers beginnen zacht en rustig maar gaan steeds sneller en harder stromen, om uiteindelijk uit te komen in een draaikolk van muziek. Het knappe hierbij is dat de dromerigheid nooit verloren gaat maar altijd aanwezig blijft. Dit geeft de muziek iets filmisch. Na ongeveer een uur spelen bedankt zangeres/percussionist/toetsenist Maxime Barlag “het publiek dat wel stil was”, ook bij Mister & Mississippi was dit namelijk soms een probleem. Daarna spelen ze nog een nummer om daarna het publiek eindelijk de mogelijkheid te geven eindelijk weer luidruchtig te worden.

VOOR MEER FOTO'S CHECK: http://flic.kr/s/aHsjEwckaD

Tenement Kids + The Road Home Live @ Dolhuis Dordrecht 23-03-'13

 Zaterdagavond twee bands uit ’t oostn vant’ land in Dolhuis, Tenement Kids uit de achterhoek en The Road Home uit Twente. En dat is niet het enige wat de twee bands in overeenstemming hebben, want beide bands hebben ook een voorliefde voor keiharde rock en dat lieten ze horen ook.

The Road Home bestaat uit twee gitarist/zangers, een bassist en een drummer. Jonge gasten, strakke broeken, felle collegerock/punk, dat is wat dit optreden brengt. Die collegerock/punk wordt soms afgewisseld met post-hardcore, wat een heerlijke combinatie is. Helaas waren er weinig mensen die van deze heerlijke ruige muziek konden genieten, tussen de twintig en dertig man stonden door Dolhuis verspreid en ondanks meerdere verzoeken van de band om dichterbij te komen staan blijft een groot deel van het publiek in de veilige zone van de bar staan. Gelukkig trekt The Road Home zich daar weinig van aan en speelt gewoon een heerlijke set.

Als The Road Home de Road Home richting Twente kiest maken de skinny-jeans plaats voor echte spijkerbroeken; Tenement Kids. Deze band lijkt op het eerste gezicht een gewone hardrock band maar al gauw blijken deze zeven muzikanten toch een redelijk bijzondere groep vormen. Zo zijn ze de eerste hardrock band met achtergrond zangeressen die ik ooit heb gezien. Dit paste ook zeer goed bij de stem van de Leadzanger, die bijzonder veel soul had voor een hardrocker. Verder rockt de band, na een wat moeizaam begin lekker. Echter na een half uur spelen kondigt de zanger het laatste nummer al aan en gaat ook al voor het eind van het nummer het podium af en het artiestengedeelte in. Hier zal echter wel een goede reden voor zijn geweest en verder stoort het niet. Het was alleen jammer omdat Tenement Kids lekker bezig waren.