Dirdt @ Bibelot, 27-04-12

Het twee-maandelijkse dubstepfeest in Bibelot, Dirdt, vond afgelopen vrijdag voor de tweede keer plaats. De entree heeft inmiddels een prijskaartje gekregen, maar daar krijgt het dordtse publiek genoeg voor terug. The Usual Unusual, Franky Nuts, Jason Payne en de Engelse High Rankin stonden klaar om de Dirdtenaren te voorzien van dirty dubstep beats

The Bouncing Souls live @ bibelot, 29-04-12

Afgelopen zondag werd de Schrijversstraat, een zijstraatje van de wijnstraat, naast Bibelot, geblokkeerd door een enorme geblindeerde tourbus met nog een kar erachter. Hiermee gaan The Bouncing Souls zich verplaatsen tijdens hun nieuwe Europese tour, die onder andere Berlijn, Parijs, Manchester en Praag passeert. Maar eerst Dordrecht, tevens hun enige show in Nederland. 

Iedereen die geen zin had in oranjebitter en André Hazes kon afgelopen koninginnenacht een Amerikaans punk feestje vieren in Bibelot. Dit waren er welgeteld 75 tot 100 man. naast de wereldberoemde Bouncing Souls traden er nog twee andere punk bands op: The Mezingers en Banquets. 

Rond 8 uur kwamen de jonge gozers die zich Banquets noemen het podium op. In 2011 kwam hun eerste volledige plaat uit en in Bibelot sluiten ze hun Europese tour af. Banquets maken echte Amerikaanse punk. Weinig origineels, soms wat foutjes, maar wel lekker strak. 

The Mezingers brengen dit jaar hun derde album uit en zijn een van de talentjes van platenlabel Epitaph, waar The Bouncing Souls ook onder contract staan. Ook weer American punk, maar naast de rauwe stemmen en gitaargejank die je normaal gesproken hoort in punk muziek was hier in sommige nummers een wat cleanere stem en gitaar te horen, waardoor ze soms klonken als de Nederlandse band Moss, dit alles klonk bijzonder lekker. The Mezingers klonken origineel, goed op elkaar ingespeeld en waren lekker energiek.

Daarna kwamen Greg Attonito, met z'n kenmerkende overhemd en stropdas, met z'n maten het podium om hun Nederlandse fans te vermaken. De eerste paar nummers zijn even opstarten maar daarna gaat het helemaal los, je kan zien dat deze band al 25 jaar geweldige, originele American Punk spelen. Na een paar klassiekers en nummers van hun nieuwe album, dat over een paar maanden uitkomt, begint de band verzoeknummers uit het publiek te spelen. Deze mannen genieten duidelijk van muziek maken. En wachten als de set is afgelopen niet op een We Want More, maar blijven gewoon op het podium staan zodat ze zoveel mogelijk kunnen spelen. Na iets meer dan een uur zit het er dan toch echt op en verdwijnen de mannen in hun bus op weg naar Parijs, zeer goede nummers, super strak samenspel, een zeer goede live-petformance en een show die lekker down-to-earth was. Valt te concluderen dat The Bouncing Souls het na 25 jaar nog niet hebben verleerd. 

Banquets

the Mezingers

Blood Red Shoes @ Bibelot 22-04-12

Als uitzondering op de regel werd op zondag 22 april bibelot geopend om The Blood Red Shoes te kunnen laten optreden. Het Britse duo, dat drie optredens geeft in Nederland, wist bibelot goed vol te krijgen. En dankzij dit concert hebben die ongeveer 500 man nu een goed excuus voor de lage productiviteit op de maandagochtend.

Laura-Mary Carter en Steven Ansell besloten om hun derde album, In Time To Voices, te promoten door op hun Europese tour naast Amsterdam en Groningen ook, voor de eerste keer, naar Dordrecht te gaan, samen met de Vlaamse band Wallace Vanborn. Deze driekoppige formatie rockte keihard en verdiende meer dan het half uur speeltijd dat ze kregen. Ze mogen gauw nog eens terug komen voor een volledige show. 

Na een ombouw pauze van ongeveer 45 (!) minuten gingen twee kleine tv schermen aan en gingen alle lichten uit waarna de beeldschone zangeres en haar drummer het podium opkwamen. Vanaf nummer 1 was het al raak, het publiek was meteen onder de indruk van het zeer knappe, volle geluid wat deze twee geweldige muzikanten produceerden. De set begint met de wat rustigere nummers en wordt steeds heftiger, het publiek wordt steeds enthousiaster. Er komen veel nummers voorbij van hun nieuwste album wat inmiddels een maandje uit is, maar ook de klassiekers van Box of Secrets en Fire Like This, die luidkeels worden meegezongen. De goede nummers, die soms alleen een beetje hetzelfde klinken, worden ook nog eens versterkt door een zeer goede lichtshow, waarvoor een aantal extra lichten zijn toegevoegd aan het podium van bibelot. Na 50 minuten vertrekken Laura-Mary en Steven om na een luidkeels "We Want More" met nog twee nummers hun Europese tour af te sluiten. 

 

 The Blood Red Shoes maakten de zondagavond van een behoorlijk aantal mensen goed, nu de maandagochtend nog...

 

 

Gers live @ Bibelot 21-04-12

29 april 2011, op 8 dagen na een jaar geleden stond Gers Pardoel voor het eerst in bibelot, als voorprogramma van de zuid-Afrikaanse rapper Jack Parow. Hij stond daar vrij onzeker in zijn eentje te rappen met alleen een dj ergens vaag op de achtergrond. Het publiek werd er niet warm of koud van. Nu een jaar later weet hij op een natte zaterdagmiddag bibelot tot de nok toe  vol te krijgen met gillende meisjes.

Het is snel gegaan met Gers, met onder andere een gouden plaat, het beste Nederlandse nummer ooit in de top 40 en twee 3fm awards kan je constateren dat hij snel volwassen is geworden, en het leven zoals hij een jaar geleden was heeft overgelaten aan anderen, zoals Kees Fluks en Woove, de twee support acts. Nu nog niet zo interessant, bij Kees Fluks miste duidelijk nog wat professionaliteit en de teksten van Woove hadden een iets te hoog kinderen-voor-kinderen gehalte, maar er zit duidelijk talent bij deze twee gozers. 

Toen de support's waren geweest was Gers aan de beurt, en waar hij tijdens zijn optreden bij de 3fm awards twee weken geleden nog een live band mee had, wat zeer goed werkte, stond hij nu weer alleen met een dj (zijn tweelingbroer Robbie). Dit was zeer teleurstellend aangezien daardoor een volledige dimensie in de muziek wegvalt.

De eerste twee nummers, Morgen Ben Ik Rijk en De Money En De Faam gaven goed aan hoe het met Gers gaat. Dat hij in korte tijd is opgeklommen van een arme jongen naar een rijke man, die twee beveiligers nodig heeft op het podium om het publiek rustig te houden. Na deze twee nummers volgden de andere nummers van zijn plaat, deze wereld is van jou, en zijn andere grote hits als Broodje Bakpao en Ik Ga Hard. Het publiek zong alles uit volle borst mee. Na een set van drie kwartier kwam hij na een heel mager we want more terug om voor de tweede keer zijn nieuwste hit Bagagedrager te spelen. 

Gers weet precies hoe hij de Nederlandse bevolking voor zich moet winnen, en weet ook hoe een leuk concert te geven, alleen zijn deze concerten niet voor iedereen bestemd. 

 

De Heideroosjes live @ Bibelot 06-04-12

Op 6 juli 1996 stonden de Heideroosjes voor het eerst op het podium van Bibelot in Dordrecht. Nu, 16 jaar later hebben ze dan wel een lichtgevend drumstel, een grote, professionele bandcrew en zien ze er iets beter gevoed uit. Toch is er eigenlijk niets veranderd, de Heideroosjes zijn nog dezelfde vier energieke jongens die ze al die jaren geleden waren.

De Heideroosjes ontstonden 23 jaar geleden, volgens de verhalen in een kippenhok, in Limburg. Sindsdien zijn ze uitgegroeid tot een van de grootste namen in het Nederlandse Hardrock/punk circuit. En toen kwam eind vorig jaar plotseling het bericht dat ze er, na nog een club- en festival tour gedaan te hebben, mee op te houden. Als opwarmer voor het festival seizoen gaan ze voor de laatste keer naar Dordrecht, om samen met hun vrienden van This City Shines, een energieke Dordtse punkband, het Dordtse publiek te bedanken voor al die jaren trouwe steun. Het Dordtse publiek is in grote getale gekomen, en het staat tijdens This City Shines al goed vol. De eerste nummers is het even wennen aan de zang, een vrouwelijke zangeres is bij punk immers niet heel gebruikelijk, maar de nummers worden enorm strak gespeeld, rocken heel lekker weg en er is veel interactie met het publiek. Na 35 minuten is iedereen lekker warm gespeeld en komen de Heideroosjes op. 

Al tijdens het eerste nummer wordt het dak al van Bibelot afgeblazen, mede dankzij het publiek, allemaal mensen bij wie De Heideroosjes een speciaal plekje in hun hart heeft . De Heideroosjes is het perfecte voorbeeld van een band die zich nooit iets heeft aangetrokken van wat anderen zeiden,  of wat financieel het meest aantrekkelijk was, maar altijd hebben gedaan wat ze zelf gaaf vonden, verschrikkelijk vette hardrock maken. Alle klassiekers, zoals Damclub Hooligan, Iedereen Is Gek Behalve Jij en Time is Ticking Away, komen voorbij, afgewisseld met nummers van hun laatste plaat, CEASE-FIRE. Het hele concert staat echt in het teken van afscheid. Elk nummer wordt opgedragen aan een of meerdere personen. Alle nummers worden zeer amusant aan elkaar gepraat door zanger Marco en bassist Fred. Van alle wijze uitspraken alleen al tijdens dit concert zou zo een boek gemaakt kunnen worden. Na hun set komen ze terug om nog 4 toegiften te geven, om na 1 uur en 45 minuten voor de aller laatste keer het podium van Bibelot af te klimmen, terwijl een aantal personen een traantje wegpinkt.

Blog Ruig! 24-03-12 with Mortukai, As Prayers Fail and My Worst Case Scenario

My Worst Case Scenario

My Worst Case Scenario zijn Vier zeer getalenteerde muzikanten, goede, energieke, originele nummers en een aardige live peformance. Helaas heel weinig en totaal niet enthousiast publiek. Misschien niet de goede band voor zo'n avond.

As Prayers Fail

As Prayers Fail leek een goede show te worden, maar helaas konden ze het publiek niet helemaal meekrijgen wat ze ook probeerden. Goede show verder, veel lekkere, bekende nummers.

Mortukai

Hetzelfde probleem als met de eerste band, geen muziek voor dit publiek. Verder stevige show, originele sound en een goede live peformance.

Blog New Cool Collective @ Bibelot 23 maart 2012

Wat krijg je als je acht verschrikkelijk goede muzikanten bij elkaar in een band stopt? Precies, New Cool Collective. New zijn ze niet echt meer, inmiddels zijn ze alweer 19 jaar bij elkaar, maar cool zijn ze nog zeker. Met hun 6^e album, eigtheen, komt Benjamin Herman met zijn mannen het Dordtse publiek vermaken. Naast Benjamin Herman, (een van) Nederlands beste saxofonist(en), bestaat New Cool Collective uit David Rockefeller (trompet), Anton Goudsmit (gitaar), Joost Kroon (Drums), Frank van Dok en Jos de Haas (percussie), Leslie Lopez (basgitaar) en Willem Friede (Toetsen (Fender Rhodes)).

De bandleden blijven niet alleen achter hun eigen instrument staan maar wisselen soms ook. Mede dankzij dit voelt het alsof de band heel dicht bij het publiek staat. Dit komt ook door de stukjes tussen de nummers door, waarin Benjamin Herman onder andere vertelt over de nummers en hun vorige tour, die ze de dag daarvoor afgesloten hadden in Costa Rica. Toch valt het niet te zien dat ze last hebben van een jetlag en een nacht met weinig tot geen slaap. Ook valt het niet horen. Want ze spelen gewoon een zeer nette anderhalf uur, en komen daarna zelfs nog terug voor nog drie nummers, waardoor de teller uiteindelijk stopt op bijna twee uur!Om 21:05 komt het collectief op en beginnen met een aantal nummers waar duidelijk veel invloeden inzitten uit Midden- en Zuid Amerika, om het publiek een beetje op te warmen. Ook houdt Herman zich nog stil tijdens de eerste twee num

mers, en laat David Rockefeller zijn gang gaan. De spanning stijgt. Vanaf Herman’s solo in het 3^e nummer gaat het helemaal los, alle acht mannen zijn niet meer te houden. Na een paar nummers komen de meer jazzy nummers. En geen nummer klinkt ook maar een beetje hetzelfde. Rustige nummers, Snelle nummers, alles komt voorbij. Er worden vooral nummers gespeeld van Eighteen, zoals The donkey en 12 monkees. Een van de hoogtepunten van de avond is wel een drumsolo van drummer Joost Kroon. De solo blijft namelijk de volledige 5 minuten lang zeer interessant, wat nog wel eens niet het geval is bij drumsolo's.

New Cool Collective is het na 19 jaar nog helemaal niet verleerd. Alle bandleden spelen nog alsof ze 25 zijn. Energiek, zeer verschillende en geniale nummers, en solo's die tegen perfectie aanzitten. Ook laten ze zien dat er nog echte muzikanten bestaan die geen voedsel en slaap nodig hebben, maar leven van muziek en het vermaken van publiek.