ELECTRIFY PRESENTS: DON DIABLO @ Bibelot 26-05-12

Don Diablo is een van de beste dj’s ter wereld, en mag in het rijtje gezet worden met DJ Tiësto, Armin van Buren en Afrojack. Als Nederlanders kunnen wij trots zijn op zo’n goede DJ. Don Pepijn Schipper, de naam die zijn ouders hem gaven, draait combinaties van (Progressive) Dance, House, HipHop, Dubstep en Drum n’ Bass. Ook kan de geoefende luisteraar er soms zelfs een lijntje uit een bekend jazz nummer in horen.

Een van de nummers die Don Diablo afgelopen zaterdag in bibelot draaide was Strange Crouds, wat zeer goed terug sloeg op het publiek wat voor Don Diablo stond. 50 man, misschien 5% van de hoeveelheid mensen die gemiddeld bij een van zijn feesten staat. Het publiek bestond voor het grootste gedeelte uit dertigers, een publiek wat je niet snel verwacht bij een hippe DJ als Don Diablo. Hij trok er zich echter niets van aan en liet alle 50 man anderhalf uur lang volledig uit hun dak gaan.

Karma to Burn live @ Bibelot 11-05-12

Een avond van weinig woorden en ruige muziek

Tijdens het optreden van Karma to Burn gister in Bibelot werden in totaal misschien vijftig woorden gesproken door Amerikaanse Stoner-rockers. Dit was genoeg, want het lukte de band om een vrij vol Bibelot meer dan een uur lang te vermaken met volledig instrumentale muziek, zonder dat de aandacht verslapte.

Karma to Burn, grootheden in het stoner-rock genre, besloten op hun Europese tour ook langs te gaan in Bibelot, tot vreugde van de Drechtstedenaren, die ook in vrij grote getale aanwezig waren. Dit kwam waarschijnlijk mede door de eerste support band, Sunrider, een Dordtse Stonerrock band met  metal invloeden. Deze band bestaat uit zeer goede muzikanten, onder andere Mark Stevens, gitaarleraar op de popschool, en Erik Reppel, de beste drummer die ik in lange tijd heb gezien. Helaas waren niet alle nummers even interessant en klonk het soms een beetje ongeïnspireerd. Ook was de zanger wat minder goed dan de rest van de band waardoor de zang behoorlijk op de achtergrond lag.
 Na Sunrider kwam het Eindhovense kwartet Komatsu. Vanaf het eerste nummer was te merken dat deze band kwalitatief een stuk minder was dan Sunrider, maar toen de band na een paar nummers warm gespeeld was bleken de nummers wel een stuk origineler en vooral leuker te zijn, een soort Triggerfinger maar dan heavier en vuiler. 

Toen was het eindelijk tijd voor het Amerikaanse Trio om de muziekkerk van Dordrecht binnen te treden. Karma to Burn moest, net als Komatsu, even een paar nummers warmspelen, maar daarna ging het helemaal los. William Mecum, Rich Mullins en Rob Oswald krijgen het voor elkaar om met een gitaar, een basgitaar en een drumstel een massieve muur van keiharde muziek voort te brengen, die, zonder zang, toch de hele tijd interessant blijft. Ook lukt het de band om, zonder met het publiek te praten, toch niet hooghartig over te komen. De nummers, die bijna allemaal langer duren dan 5 minuten, volgen elkaar in hoog tempo op. En dan is het plotseling een uur verder en houdt de band het, na twee toegiften, voor gezien. Op naar het volgende podium om mensen wild te maken en luchtgitaar te laten spelen.

Dope DOD live @ bibelot 06-05-12

4 mei, de dag waarop Nederland stilstaat bij oorlogsslachtoffers en Dope DOD, een van Nederlands meest grove hiphop formaties, niet de meest logische combinatie. Toch durfde bibelot het aan en opende, vanwege de herdenking 5 minuten later dan normaal, haar deuren zodat het Dordtse publiek kon toestromen om dit Groningse trio te zien. 

Dit publiek was helaas niet in grote getale aanwezig, tijdens het optreden van support act Per.verz waren er ongeveer dertig man. Deze Roermondse rapper leek in eerste instantie een mannetje met een ego waar hij een extra tourbus voor nodig heeft. Gelukkig bleek na een nummer al dat hier niets van waar was en dat deze rapper zich totaal niet serieus neemt. Hij maakte grapjes over zichzelf en de kleine hoeveelheid publiek. Ook waren zijn eerste tracks niet al te serieus. Na een paar nummers bleek pas waarvoor dit diende. Toen kwam Per.verz eerste serieus geschreven tekst, die keihard binnenkwam bij het publiek. In een half uur dwong hij veel respect af bij dertig man die stonden te luisteren. 

Na nog een half uur was de hoeveelheid publiek ongeveer verdubbeld en kwam als eerste Skits Vicious op, daarna JayReaper en als laatst Dopey Rotten. Deze drie mannen kwamen in Groningen bij elkaar en vormden Dope DOD. Ze besloten Engelstalige hiphop te maken, dit werd uiteindelijk hardcore-hiphop. De teksten van het trio zijn over het algemeen vooral gericht op hoe goed ze wel niet zijn. het publiek laat dit toe want Dope DOD dwingt respect af. Deze angstaanjagende mannen wil je niet in een donker steegje tegenkomen. Onder de begeleiding van zeer goede (Dubstep) beats weet de Groningse Formatie bijna elk persoon in de zaal in beweging te krijgen. Door het enthousiasme van het publiek blijven ze maar doorgaan en houden er pas na 5 kwartier mee op. Het laatste beetje energie van het publiek zuigt de dj nog weg door aansluitend nog een korte Dubstep set van 15 minuten te draaien. Dan kan iedereen uitgeput huiswaarts trekken

Werd er dan helemaal geen aandacht besteed aan 4 mei? Jawel, Skits Vicious riep iedereen op het eind van de set op een peaceteken te maken en vertelde dat vrede een van de belangrijkste dingen in het leven is. De gangsters uit Groningen hebben toch een klein hartje. 

Luik en The Secret Love Parade live @ bibelot 03-05-12

 “Yoga voor het oor”

De zitzakken waren uit de bubbels bar gehaald, het podium volgebouwd, zo begon de afgelopen. donderdagavond in bibelot, waar die avond twee bands optraden, Twee-vrouws formatie The Secret Love Parade en relaxende Indie-pop band Luik.

Twee maanden na het gratis concert van LaFaro en KinKobra presenteerde bibelot opnieuw een gratis concert. Deze keer geen keiharde rock maar zeer relaxte lounge/Indie pop. Het publiek, dat weer in kleine getale aanwezig was, zakte neer in de zitzakken, terwijl Janna Coomans en Aino Vehmasto, samen The Secret Love Parade, zich klaar maakten om te beginnen. Datgene wat ze ten gehore brachten had wat weg van bands als Coldplay en The Killers, maar was toch zeer origineel. Elk nummer klonk anders wat mede kwam doordat er afwisselend werd gespeeld op synthesizers, gitaar en drums. In de zaal werd het stil, iedereen ontspande, zakte weg in zijn of haar zitzak en vergat alle zorgen door de geweldige melodische klanken en (extreem) diepe bass, die bibelot op haar grondvesten liet trillen.

Na iets meer dan een half uur moesten de dames helaas plaats maken voor de vier heren, die Luik vormen. Deze band maakte rustgevende muziek, om de teksten van singer-songwriter Lucas Dikker, de zanger van Luik, te begeleiden. Toch leek de zang een ondergeschikte rol in het geheel te hebben. Na de eerste paar nummers begon de band een beetje in herhaling te vallen doordat de nummers vrij on-origineel waren en vaak op elkaar leken. Toch had het publiek het goed naar de zin want de nummers waren, ondanks de lage originaliteit, wel heel rustgevend en lekker om naar te luisteren.

Bibelot doet goede zaken met deze gratis toegankelijke donderdagavonden, met interessante, talentvolle beginnende bandjes. En deze "Joga-voor-het-oor" avond was weer zeer geslaagd. Hopelijk komen er meer!

Net als de vorige keer staan Facebook en twitter van de bandjes vermeld, zodat, als u nieuwsgierig bent geworden, u Luik en/of The Secret Love Parade zelf kunt ontdekken

The secret love parade:
-Facebook: http://www.facebook.com/pages/The-Secret-Love-Parade/72599058691
-Twitter: https://twitter.com/#!/secretluvparade
Luik:
-Facebook: http://www.facebook.com/LUIKMUSIC
-Twitter: https://twitter.com/#!/LUIKMUSIC

Dirdt @ Bibelot, 27-04-12

Het twee-maandelijkse dubstepfeest in Bibelot, Dirdt, vond afgelopen vrijdag voor de tweede keer plaats. De entree heeft inmiddels een prijskaartje gekregen, maar daar krijgt het dordtse publiek genoeg voor terug. The Usual Unusual, Franky Nuts, Jason Payne en de Engelse High Rankin stonden klaar om de Dirdtenaren te voorzien van dirty dubstep beats

The Bouncing Souls live @ bibelot, 29-04-12

Afgelopen zondag werd de Schrijversstraat, een zijstraatje van de wijnstraat, naast Bibelot, geblokkeerd door een enorme geblindeerde tourbus met nog een kar erachter. Hiermee gaan The Bouncing Souls zich verplaatsen tijdens hun nieuwe Europese tour, die onder andere Berlijn, Parijs, Manchester en Praag passeert. Maar eerst Dordrecht, tevens hun enige show in Nederland. 

Iedereen die geen zin had in oranjebitter en André Hazes kon afgelopen koninginnenacht een Amerikaans punk feestje vieren in Bibelot. Dit waren er welgeteld 75 tot 100 man. naast de wereldberoemde Bouncing Souls traden er nog twee andere punk bands op: The Mezingers en Banquets. 

Rond 8 uur kwamen de jonge gozers die zich Banquets noemen het podium op. In 2011 kwam hun eerste volledige plaat uit en in Bibelot sluiten ze hun Europese tour af. Banquets maken echte Amerikaanse punk. Weinig origineels, soms wat foutjes, maar wel lekker strak. 

The Mezingers brengen dit jaar hun derde album uit en zijn een van de talentjes van platenlabel Epitaph, waar The Bouncing Souls ook onder contract staan. Ook weer American punk, maar naast de rauwe stemmen en gitaargejank die je normaal gesproken hoort in punk muziek was hier in sommige nummers een wat cleanere stem en gitaar te horen, waardoor ze soms klonken als de Nederlandse band Moss, dit alles klonk bijzonder lekker. The Mezingers klonken origineel, goed op elkaar ingespeeld en waren lekker energiek.

Daarna kwamen Greg Attonito, met z'n kenmerkende overhemd en stropdas, met z'n maten het podium om hun Nederlandse fans te vermaken. De eerste paar nummers zijn even opstarten maar daarna gaat het helemaal los, je kan zien dat deze band al 25 jaar geweldige, originele American Punk spelen. Na een paar klassiekers en nummers van hun nieuwe album, dat over een paar maanden uitkomt, begint de band verzoeknummers uit het publiek te spelen. Deze mannen genieten duidelijk van muziek maken. En wachten als de set is afgelopen niet op een We Want More, maar blijven gewoon op het podium staan zodat ze zoveel mogelijk kunnen spelen. Na iets meer dan een uur zit het er dan toch echt op en verdwijnen de mannen in hun bus op weg naar Parijs, zeer goede nummers, super strak samenspel, een zeer goede live-petformance en een show die lekker down-to-earth was. Valt te concluderen dat The Bouncing Souls het na 25 jaar nog niet hebben verleerd. 

Banquets

the Mezingers

Blood Red Shoes @ Bibelot 22-04-12

Als uitzondering op de regel werd op zondag 22 april bibelot geopend om The Blood Red Shoes te kunnen laten optreden. Het Britse duo, dat drie optredens geeft in Nederland, wist bibelot goed vol te krijgen. En dankzij dit concert hebben die ongeveer 500 man nu een goed excuus voor de lage productiviteit op de maandagochtend.

Laura-Mary Carter en Steven Ansell besloten om hun derde album, In Time To Voices, te promoten door op hun Europese tour naast Amsterdam en Groningen ook, voor de eerste keer, naar Dordrecht te gaan, samen met de Vlaamse band Wallace Vanborn. Deze driekoppige formatie rockte keihard en verdiende meer dan het half uur speeltijd dat ze kregen. Ze mogen gauw nog eens terug komen voor een volledige show. 

Na een ombouw pauze van ongeveer 45 (!) minuten gingen twee kleine tv schermen aan en gingen alle lichten uit waarna de beeldschone zangeres en haar drummer het podium opkwamen. Vanaf nummer 1 was het al raak, het publiek was meteen onder de indruk van het zeer knappe, volle geluid wat deze twee geweldige muzikanten produceerden. De set begint met de wat rustigere nummers en wordt steeds heftiger, het publiek wordt steeds enthousiaster. Er komen veel nummers voorbij van hun nieuwste album wat inmiddels een maandje uit is, maar ook de klassiekers van Box of Secrets en Fire Like This, die luidkeels worden meegezongen. De goede nummers, die soms alleen een beetje hetzelfde klinken, worden ook nog eens versterkt door een zeer goede lichtshow, waarvoor een aantal extra lichten zijn toegevoegd aan het podium van bibelot. Na 50 minuten vertrekken Laura-Mary en Steven om na een luidkeels "We Want More" met nog twee nummers hun Europese tour af te sluiten. 

 

 The Blood Red Shoes maakten de zondagavond van een behoorlijk aantal mensen goed, nu de maandagochtend nog...

 

 

Gers live @ Bibelot 21-04-12

29 april 2011, op 8 dagen na een jaar geleden stond Gers Pardoel voor het eerst in bibelot, als voorprogramma van de zuid-Afrikaanse rapper Jack Parow. Hij stond daar vrij onzeker in zijn eentje te rappen met alleen een dj ergens vaag op de achtergrond. Het publiek werd er niet warm of koud van. Nu een jaar later weet hij op een natte zaterdagmiddag bibelot tot de nok toe  vol te krijgen met gillende meisjes.

Het is snel gegaan met Gers, met onder andere een gouden plaat, het beste Nederlandse nummer ooit in de top 40 en twee 3fm awards kan je constateren dat hij snel volwassen is geworden, en het leven zoals hij een jaar geleden was heeft overgelaten aan anderen, zoals Kees Fluks en Woove, de twee support acts. Nu nog niet zo interessant, bij Kees Fluks miste duidelijk nog wat professionaliteit en de teksten van Woove hadden een iets te hoog kinderen-voor-kinderen gehalte, maar er zit duidelijk talent bij deze twee gozers. 

Toen de support's waren geweest was Gers aan de beurt, en waar hij tijdens zijn optreden bij de 3fm awards twee weken geleden nog een live band mee had, wat zeer goed werkte, stond hij nu weer alleen met een dj (zijn tweelingbroer Robbie). Dit was zeer teleurstellend aangezien daardoor een volledige dimensie in de muziek wegvalt.

De eerste twee nummers, Morgen Ben Ik Rijk en De Money En De Faam gaven goed aan hoe het met Gers gaat. Dat hij in korte tijd is opgeklommen van een arme jongen naar een rijke man, die twee beveiligers nodig heeft op het podium om het publiek rustig te houden. Na deze twee nummers volgden de andere nummers van zijn plaat, deze wereld is van jou, en zijn andere grote hits als Broodje Bakpao en Ik Ga Hard. Het publiek zong alles uit volle borst mee. Na een set van drie kwartier kwam hij na een heel mager we want more terug om voor de tweede keer zijn nieuwste hit Bagagedrager te spelen. 

Gers weet precies hoe hij de Nederlandse bevolking voor zich moet winnen, en weet ook hoe een leuk concert te geven, alleen zijn deze concerten niet voor iedereen bestemd. 

 

De Heideroosjes live @ Bibelot 06-04-12

Op 6 juli 1996 stonden de Heideroosjes voor het eerst op het podium van Bibelot in Dordrecht. Nu, 16 jaar later hebben ze dan wel een lichtgevend drumstel, een grote, professionele bandcrew en zien ze er iets beter gevoed uit. Toch is er eigenlijk niets veranderd, de Heideroosjes zijn nog dezelfde vier energieke jongens die ze al die jaren geleden waren.

De Heideroosjes ontstonden 23 jaar geleden, volgens de verhalen in een kippenhok, in Limburg. Sindsdien zijn ze uitgegroeid tot een van de grootste namen in het Nederlandse Hardrock/punk circuit. En toen kwam eind vorig jaar plotseling het bericht dat ze er, na nog een club- en festival tour gedaan te hebben, mee op te houden. Als opwarmer voor het festival seizoen gaan ze voor de laatste keer naar Dordrecht, om samen met hun vrienden van This City Shines, een energieke Dordtse punkband, het Dordtse publiek te bedanken voor al die jaren trouwe steun. Het Dordtse publiek is in grote getale gekomen, en het staat tijdens This City Shines al goed vol. De eerste nummers is het even wennen aan de zang, een vrouwelijke zangeres is bij punk immers niet heel gebruikelijk, maar de nummers worden enorm strak gespeeld, rocken heel lekker weg en er is veel interactie met het publiek. Na 35 minuten is iedereen lekker warm gespeeld en komen de Heideroosjes op. 

Al tijdens het eerste nummer wordt het dak al van Bibelot afgeblazen, mede dankzij het publiek, allemaal mensen bij wie De Heideroosjes een speciaal plekje in hun hart heeft . De Heideroosjes is het perfecte voorbeeld van een band die zich nooit iets heeft aangetrokken van wat anderen zeiden,  of wat financieel het meest aantrekkelijk was, maar altijd hebben gedaan wat ze zelf gaaf vonden, verschrikkelijk vette hardrock maken. Alle klassiekers, zoals Damclub Hooligan, Iedereen Is Gek Behalve Jij en Time is Ticking Away, komen voorbij, afgewisseld met nummers van hun laatste plaat, CEASE-FIRE. Het hele concert staat echt in het teken van afscheid. Elk nummer wordt opgedragen aan een of meerdere personen. Alle nummers worden zeer amusant aan elkaar gepraat door zanger Marco en bassist Fred. Van alle wijze uitspraken alleen al tijdens dit concert zou zo een boek gemaakt kunnen worden. Na hun set komen ze terug om nog 4 toegiften te geven, om na 1 uur en 45 minuten voor de aller laatste keer het podium van Bibelot af te klimmen, terwijl een aantal personen een traantje wegpinkt.