The Good The Bad live @ Main Stage Bibelot Dordrecht 13-09-‘13

Bands uit het buitenland zijn altijd extra leuk. Het is toch altijd net een tikkeltje anders dan de Nederlandse muziekscène en dus altijd een belevenis. Zo ook afgelopen  vrijdag in Bibelot. Hier stond het trio The Good The Bad uit Denemarken. Psych-Surfrock en gratis toegang belooft het affiche. Een goede reden dus om de Deense muziek te leren kennen.

Helaas zijn er niet erg veel mensen benieuwd naar Deense bands, want de Main Stage staat erg leeg. Toch komt het trio Adam Olsson, Johan Lei Gellett en Manoj Ramdas vol enthousiasme het podium op. Tijdens het begin van het optreden worden er geen woorden vuil gemaakt, The Good The Bad laat hun gitaren spreken. Naast elkaar gepositioneerd voelt de band heel hecht en natuurlijk. Alles lijkt impulsief te komen. De muziek die ze hierbij creëren is fantastisch. Een mix van Alternative, Surf en Psychrock, fris, hard en vooral ontzettend groovend. Het is vaak onvoorstelbaar dat alles wat te horen slechts komt van twee gitaren en een drumstel, maar niks is voorgesynchroniseerd. Na een aantal nummers beginnen de Denen wat te praten tussen de nummers door, maar ondanks dat blijft het optreden toch ten alle tijden erg mysterieus. De band laat volledig aan het publiek hoe de nummers te interpreteren. De nummers hebben zelfs geen naam, maar heten 001 t/m 050. Het publiek, dat gelukkig wat is gegroeid sinds het begin van het optreden maar nog steeds in een kleine hoeveelheid aanwezig is, geniet met volle teugen van deze drie fantastische gasten uit Denemarken. Deense rock is fantastisch, niet veel mensen weten het, maar het publiek van deze avond is ervan overtuigd.

Daarna speelt nog de Nederlandse klezmerband Klavan Gadje. Ondanks dat ook deze band met enthousiasme staat te spelen, is de zaal echt te leeg voor dit soort muziek. Voor de opzwepende muziek van deze grote band is een flinke groep mensen nodig die allemaal lekker los gaan om echt van te kunnen genieten. Gemiste kans, helaas.

meer foto's: http://flic.kr/s/aHsjJfXvnE

De Staat @ DordtYart Dordrecht 11-09-‘13

Nadat ze hadden gewacht voor evolutie en gebruik hadden gemaakt van machinerie, zijn de vijf mannen uit Nijmegen inmiddels I_conen geworden. In andere woorden, na de albums Wait for Evolution en Machinery komt de Nijmeegse band De Staat nu met hun derde plaat I_Con. In DordtYart, de scheepsmotorenfabriek die omgebouwd is tot museum, laat Nederlands grootste alternative-rockband twee dagen voor de officiële release de echte fans alvast proeven aan I_Con.

De machine van het vorige album is vervangen door een ‘8 meter hoge, blauwe butt-plug’, zoals de Staat het zelf weet te verwoorden. Meteen als je de grote hal binnen loopt, wordt al duidelijk dat dit de perfecte locatie is voor een optreden van de staat. Veel metaal, bouwwerken, machines, hier en daar afgewisseld met moderne kunst. Achterin staat alles voor De Staat al klaar. Dit maal geen autoclaxons, meerdere synthesizers en een breed scala aan gitaren en bassen, maar een orgeltje, een simpel drumstel, 4 gitaren en een bas. Dit vanwege de stijl van de avond, die semi-akoestisch zal zijn. Langzaam druppelt het publiek binnen. Allemaal grote fans, want de enige manier om kaartjes te krijgen was door het nieuwe album te pre-orderen. En velen deden dat, want bij aanvang van het optreden  staan er zeker rond de tweehonderd mensen voor de ‘buttplug’

Doordat I_Con al te beluisteren was via de 3voor12-luisterpaal valt al tijdens het eerste nummer, Get it Together, te horen dat De Staat hier echt een speciaal optreden van maakt. De nummers zijn ietwat uitgekleed, wat de nummers heel relaxed maakt om naar te luisteren. Met Build It, Buy That, , wordt duidelijk dat het vijftal met het nieuwe album gelukkig nog steeds niet van hun eigen stijl is afgeweken. De rechte, strakke, ritmische rock die deze band zo fantastisch maakt, is nog steeds even aanwezig als vroeger. Toch weet De Staat er weer een nieuwe draai aan te geven, waardoor alles toch fris en nieuw blijft klinken. Als derde nummer komt de Single Devil’s Blood langs. Rustiger dan de meeste nummers, maar een ontzettende hit op de radio. Een nummer dat laat horen dat De Staat niet alleen kan raggen, maar ook hele mooie liedjes kan schrijven. Dan nemen Torre, Verdan, Rocco, Tim en Jop het publiek mee terug in de tijd met Wait For Evolution, van de gelijknamige plaat, en I’ll Never Marry You, van Machinery. Wait For Evolution is ongeveer 40 beats per minute vertraagd, wat het een heel ander, relaxed nummer maakt. Als De Staat aankondigt openingsnummer All is Dull te gaan spelen komt uit het publiek de vraag eerst My Bad te doen. Lachend speelt Torre het negen seconde durende nummer. Dit is typerend voor het hele optreden. Het is ontzettend laagdrempelig en gezellig, tussen de nummers door zitten de bandleden te grappen en het is duidelijk te zien dat ze het naar hun zin hebben. Het volgende nummer, Down Town, zal waarschijnlijk het meest geluisterde nummer van het nieuwe album worden, want het zal te horen te zijn op de nieuwste versie van voetbalspel FIFA, dat jaarlijks aan evenveel mensen wordt verkocht als er in Nederland wonen. En terecht, want het vrolijke, energieke, typische de staat nummer past perfect in een spel als FIFA. Na de hit van de Machinery, Sweatshop, sluit De Staat het optreden van ongeveer drie kwartier af met Input Source Select. Een van de vreemdste, en daarom leukste, nummers van I_Con.

Al met al is dit optreden van De Staat een ontzettende belevenis. Al is het maar omdat alles zo dichtbij is. Op die manier zie je alles toch weer even anders. Zoals de tipische, eigen stijl van drummen van Tim, of Rocco die als in een trance achter zijn orgel staat te spelen en te genieten. Ook neemt de Staat na het optreden zeer ruim de tijd om met iedereen een praatje te houden en om de albums, die Velvet-Dordrecht al heeft meegenomen te signeren. Voor de zoveelste keer bevestigt De Staat het, niet alleen de grootste alternative-rock band van Nederland, maar ook verreweg de beste.

HRTZ #13 @ Power Stage Bibelot 31-08-‘13

Niet de grootste namen, maar wel ontzettend degelijk, na HRTZ #12 lijkt ook bij editie 13 dit weer het geval bij het langst draaiende dubstepfeest van Dordrecht. Met Høsky, Le Lion The Illuminated, Fristi en natuurlijk gastheren Flanger, Uxorious & The State geen namen met (inter)nationale furore maar wel DJ’s die precies weten met welke wobbles, drums en bassen ze het publiek helemaal uit hun dak kunnen laten gaan.

Aan Fristi is de taak om als eerste DJ de zaal warm te spelen. Ondanks dat de zaal op dit vroege uur van de avond nog erg leeg is, staat ze lekker te draaien. Terwijl de eerste groepjes mensen in de zaal verschijnen komt een scala aan dubstepplaten langs. Door de diversiteit in de nummers, de opbouw en keuze voor nummers mag de Dordtse DJ zeer tevreden zijn over haar eerste gig in haar thuisstad.

 Ook als the Illuminated de draaitafels overnemen is de zaal nog steeds erg leeg. Gelukkig komt daar snel verandering in en tijdens de set van dit Eindhovens duo begint de zaal eindelijk een beetje vol te lopen. En deze gasten weten hoe je publiek op moet zwepen. Na wat relaxede plaatjes gaat de dubstep al snel harder en harder en al snel kunnen de eerste mensen niet meer stil blijven staan. Dan legt The Illuminated er nog een schepje bovenop en gaan ze over op kneiterharde Drum ’n Bass. Op dat moment is het echt gedaan met het stilstaan in de zaal en HRTZ #13 is echt gestart. Rond het einde van de set staat de zaal eindelijk lekker vol en het publiek geeft wat deze gasten verdienen, een volledig losgaande crowd.

De gasten van HRTZ spelen goed in op het publiek en zetten de Drum ’n Bass set van the Illuminated voort en ook het publiek gaat even hard door. HRTZ bewijst dat het de concurentie van een ander feest op de zelfde avond, in dit geval het populaire Superstijl, aan kan. Met een misschien ietwat legere zaal dan normaal weten ze toch weer een fantastisch feestje neer te zetten, wat men meteen weer uit doet kijken naar de volgende editie, op 9 november.

Groeten uit Dordt XL @ Bibelot Dordrecht 30-08-‘13

Meer dan 2 jaar geleden, op 2 juni 2011, organiseerde Bibelot een nieuw project, genaamd Groeten uit Dordt, toentertijd alleen als eenmalige vervanging van het festival Parkingpop. Maar toen deze dag met tien bands uit de regio een succes was kwam Groeten uit Dordt meerdere malen terug. Na de eerste editie Rock kwamen ook onder andere Hip-Hop, Singer-Songwriter en Metal langs. Afgelopen vrijdag was het tijd voor de volgende editie en Bibelot pakt dit maal groot uit met 2 zalen, 8 bands, 3 DJ’s en 1 MC.

Al om negen uur, als Devil’s Delight Blues Inferno aan het spelen is, staat de Power Stage lekker vol. Dat is niet zo gek want dit deze Dordtse Rockband staat heerlijk relaxed te spelen. Zanger Michael staat ontspannen met een biertje in zijn hand, maar tegelijkertijd wel ontzettend lekker en rauw te zingen. De band speelt zowel Slow Rock als keiharde Rock n’ Roll en alles klinkt lekker. Ook de mondharmonica die soms wordt toegevoegd past perfect in het plaatje.

Devil’s Delight Blues Inferno klinkt zo lekker dat je bijna zou vergeten dat een zaal hoger de volgende band al op het punt staat te beginnen. Dus snel twee trappen op naar de Main Stage waar Frans Huxie precies op het punt staat te beginnen. Ook in de Main Stage staan al redelijk wat mensen voor de volgende Dordtse band. Het energieke vijftal is zeker niet onbekend in Bibelot, het stond vorig jaar ook bij de afsluitavond van het oude Bibelot op het podium, maar ditmaal is het toch net iets anders. Omdat saxofonist Erik Azië aan het ontdekken is, staat er dit maal een dame de blazerspartijen te spelen. Sowieso is geen enkele show van Frans Huxie

hetzelfde en hoe vaak je ze ook ziet, het wordt nooit saai. De mix van hun geweldige Metalskabalkanrockchansons met de peformance op en naast het podium van zanger Bosse maakt dat Frans Huxie altijd leuk is om naar te kijken en te luisteren. Wie wilt er nou niet zien dat Bosse een man uit het publiek plukt en op het podium “in elkaar mept”?

Dan weer terug naar de Power Stage, precies op tijd voor Metalcore band The Brave May Fall. Deze vijf Dordtse gasten zijn allemaal onderdeel van de Dordtse Hardcorescene en zo heeft ook hun band altijd in deze scene gehoord. Na de uitschakeling in de Bandboost vorig jaar is echter het pitje wat lager komen te staan bij The Brave May Fall en deze avond zal ook hun laatste optreden plaatsvinden. Als de band begint te spelen blijkt al gauw dat de Dordtse Hardcorescene niet stil is blijven staan. De energie die vroeger bij shows van TBMF in het publiek vrij kwam is voor een groot deel verdwenen. Op een paar moshers na staat de zaal stil te luisteren. Het lijkt alsof Dordrecht over dit soort Metalcore is heen gegroeid. Ondanks dat zet The Brave May Fall een stevige show neer en genieten ze met volle teugen van hun laatste show.

De muziek loopt lekker door want bij binnenkomst in de Main Stage begroet Charmplay net het publiek terwijl ze hun instrumenten omhangen. Deze band komt de groeten van Utrecht brengen in Bibelot, en hoe. De vier mannen zijn hoogstwaarschijnlijk onbekend bij het overgrote deel van de zaal, waar het inmiddels echt druk is, maar weten al gauw een lach op ieder gezicht te toveren en iets later kan niemand helemaal stil meer blijven staan. De muziek van Charmplay is vrolijk een catchy, vergelijkbaar met een band als The Handsome Poets. Daar houdt echter de vergelijking met die band ook op. Want Charmplay is vele maler energieker, enthousiaster en spannender dan The Handsome Poets. Het gaat tot nu toe deze band erg voor de wind dus het zou geenszins vreemd zijn als deze gasten binnen korte tijd door gaan breken.

Van Pop naar Hardcore, het kan bij Groeten uit Dordt XL. In de Power Stage staat namelijk de Rotterdamse band Meet The Storm alweer klaar. Dit vijftal stond net als Frans Huxie ook op de eerste editie van Groeten uit Dordt in Bibelot. En net zoals toen wordt deze show ook weer memorabel. De kracht en energie van deze band is ongekend. Daarnaast is Meet The Storm niet zomaar de eerste de beste rechtlijnige hardcore band maar durft als een van de weinige te experimenteren met andere genres. De mix die zo ontstaat van Southern Hardcore en Rock n’ Roll is niet alleen lekker om helemaal los op te gaan. Maar ook heel lekker om naar te luisteren omdat elk nummer echt anders klinkt.

Een van de leuke dingen aan Groeten uit Dordt XL is dat de bands na afloop allemaal wel in en rond de zalen te vinden zijn. Zo sta je te dansen naast Bosse van Frans Huxie, complimenteer je de gasten van Charmplay op de gang of sta je te kletsen met Matt van Meet The Storm, waardoor je helemaal vergeet dat BluefisH al aan het spelen is. Gelukkig is de Dordtse band nog lekker aan het spelen als ik de zaal binnen stap. De exotische pop van het kwartet vult de zaal en roept een heerlijke zomerse sfeer op. BluefisH bewijst echt een van Dordrechts grootste bands te zijn met een heerlijke en professionele sound.

Dan wordt de bandapparatuur opgeruimd om plaats te maken voor een draaitafel en maakt in de zaal het bandjespubliek plaats voor het dancepubliek, wat ook in grote getale komt voor twee Dordtse en een Zwijndrechtse DJ’s. Als eerste de grootste van de drie, Deon Custom. De DJ/Producer wordt meer en meer geboekt in binnen- en buitenland en terecht. Hierdoor is Deon ook weer gegroeid sinds de laatste keer dat ik hem zag. Overgangen gaan nog soepeler dan voorheen en de mix van zijn eigen fantastische nummers en andere pareltjes uit de Glitch hop en future beats maakt de DJ set van Deon Custom zowel lekker om naar te luisteren als om op te dansen. Daarnaast heeft Deon deze avond ook MC Diggy Rast meegenomen die sommige nummers nog extra vet maakt. Deon Custom, on-Dordts goed.

Na een uur maakt de glitch hop plaats voor dubstep en Deon plaats voor Dave aka Mr. Delirious. Na een fantastische set begin dit jaar op HRTZ staat de energieke DJ opnieuw in Bibelot. Terwijl hij achter de draaitafel bijna nog harder losgaat dan de mensen in de zaal blaast hij het publiek de ene keiharde dubstepplaat na de andere om de oren en weet hij zelfs wat nieuw eigen werk daarin te verwerken. Opnieuw zet Mr. Delirious een fantastische set neer en met zijn EP release binnenkort kan dit wel eens een belangrijke periode voor hem worden.

Inmiddels versnelt de dubstep en gaat over in de Drum ´n Bass/hardstyle van SimianSwitch. Enkel op vinyl draaiend weet deze ervaren DJ een hard maar passend einde aan deze fantastische avond te draaien. 

VOOR MEER FOTO'S CHECK: http://flic.kr/s/aHsjHVnsKP!!!!

Listener live @ Dolhuis 26-08-‘13

Eind Augustus, de vakantie loopt ten einde en de poppodia gaan weer open, en zo ook dolhuis. afgelopen weekend al met een dansfeest en afgelopen maandag met de eerste band. Uit Amerika is Listener overgevlogen om hun Talk Music te laten horen aan het Dordtse publiek. Ook neemt Patrick Batenburg, de oprichter en leider van Crawl Back Bookings deze avond afscheid.

Ondanks dat het een avond is die afwijkt van het normale programma van Crawl Back staat de zaal goed vol als Dan Smith, Chris Nelson en Kris Rochelle het verbouwde podium van Dolhuis betreden. Zodra ze hun instrumenten aanslaan wordt de toon gezet. Heerlijke hardrock waar Dan Smith met zijn rauwe Amerikaanse stem doorheen praat. Zijn stem, die heerlijk is om naar te luisteren, praat en schreeuwt teksten die vaak klinken als gesproken brieven. Ook lijkt de blootvoetse zanger/bassist tijdens het “zingen” bijna in een trance te raken, waardoor de teksten er ontzettend mooi en emotioneel uitkomen. De muziek begint hard maar na twee nummers kalmeert het wat. Vanaf dat moment wordt de muziek ontzettend relaxed waardoor het publiek als het ware teruggezogen wordt in zijn of haar vakantie. Door de trage beat die in alle nummers overheerst blijft deze sfeer hangen, hoe hard de rock ook wordt, hoe erg de gitaar van Christin ook schreeuwt, hoe erg Kris ook losgaat op zijn tom’s, het blijft die relaxte feeling houden, heerlijk. Ondanks dat de nummers steeds op het zelfde principe zijn gebaseerd wordt het geen moment saai. Zo opent Listener op fantastische wijze het concertseizoen van Dolhuis en zoals Patrick na afloop ook zegt, dat was een mooie afsluiter. Hem zullen we de komende maanden terug zien bij zijn nieuwe Bookingsbureau Harbor en hopelijk zien we Listener ook ooit nog eens terug in Dordrecht.

Switch! Festival @ Bibelot 24-08-‘13

Na de toch lichte teleurstelling op vrijdag was het zaterdagavond toch weer vol goede hoop naar Bibelot. Hopelijk was het vuurtje een beetje verspreid en zou het deze avond drukker zijn. En met een diversere en betere line-up beloofde het dit maal wel echt een feestje te worden. Het openingsfestival van Bibelot, Switch!, Dag 2.

De avond begon weer met een lege zaal, maar de mensen die er waren konden wel genieten van een berg heerlijke metalplaten die door de twee DJ’s de zaal ingeslingerd werden. Metal wordt soms afgewisseld door punk en hardcore en zo doen de aanwezigen zich te goed aan hun eerste drankjes terwijl op de achtergrond de metalbands tekeer gaan.

Toch ook maar even gluren in de Power Stage, waar Gore.Illa met zijn vieze, donkere wobbelbassen het publiek vermaakt. Helaas bestaat dit publiek ook hier maar uit een groepje voor het podium en wat mensen verspreid door de hoeken van de zaal.

Maar gelukkig komt dan de ommekeer. Want als we nog twee verdiepingen naar beneden gaan en in de kelder komen is het al gezellig druk in de Talent Stage. Het 3e poppodium van het Energiehuis dat vanavond geopend wordt en wat vanaf nu door de Popcentrale beheerd zal worden. Als Pene Corrida, de band die hier vanavond zal optreden, het podium opkomt, staat de zaal zo goed als vol. De vijf mannen gehuld in Mexicaanse Ponco’s en Sombrero’s worden vanaf vandaag versterkt door een sheriff. Sopo, o.a. vocalist van San Andreas, The Hot Stewards en Ego.Riser, is het nieuwe lid van deze Hardcore popcover band. Pene Corrida zet een kei- en keiharde show neer. El Sopo en mede vocalist El Serbian zorgen ervoor dat het publiek losgaat door voortdurend de zaal in te duiken en andere gekke dingen uit te halen. De popcentrale is geopend, en hoe. Dit beloofd heel veel voor de komende maanden.

Helaas is The Bass Drum Of Death al bijna afgelopen als we weer de Power Stage binnen komen dus maar weer twee trappen op naar de Main Stage. Daar is Black Sun Empire net begonnen. Ditmaal met een DJ en een MC erbij laten ze het publiek van voor tot achter helemaal los gaan. Er valt meteen te horen waarom deze gasten uit Utrecht op Lowlands mochten staan vorige week. De Drum n’ Bass van Black Sun Empire is opzwepend, divers en vooral ontzettend hard. Ook de MC is een goede toevoeging.

In de Power Stage maakt Weekender zijn eerste stapjes in Dordrecht. Het indierock feest van Rotown Rotterdam komt naar Bibelot toe maar heeft dit weekend hun eerste anderhalf uur al. Een geweldige set waarin indie wordt afgewisseld met wat britpop, rock, etc. zolang het maar dansbaar is. Ook het publiek reageert enthousiast. Weekender DJ’s Michiel en Bertin starten goed en wij kijken erg uit naar de eerste volledige avond van Weekender begin september.

En dan is het alweer tijd voor de laatste act van Switch! Festival. DJ Vinylboy (ex-HRTZ en DNB078) en DJ Uxorious (HRTZ) hebben de armen ineen geslagen en zijn een nieuw elektro feest gestart. Net als Weekender mag Glitch-Hop feest Glitch This zijn eerste platen tijdens dit festival draaien. De DJ’s trekken de laatste beetjes energie uit het enthousiaste publiek dat helemaal los gaat op een mix van Glitch Hop, Future Funk en meer genres waar je ouders nog nooit van gehoord hebben. Glitch This heeft ook hun eerste sporen achter gelaten in Bibelot en die sporen beloven heel wat voor de eerste echte editie eind oktober.

Al met al was de tweede dag van Switch! een stuk beter dan de eerste. Meer mensen, diverser programma en meer gezelligheid maakten dat deze avond zeker een succes genoemd mag worden.

Switch! Festival @ Bibelot 23-08-‘13

Het duurde ongeveer anderhalve maand, maar er komt eindelijk weer muziek uit de popzalen van Dordrecht. Geen afschuwelijke Vlaamse bandjes in de barbequewalmen meer, de maanden van fijne muziek in Bibelot, dolhuis en de popcentrale gaan weer beginnen. Bibelot opende het najaarsseizoen afgelopen weekend feestelijk met het nieuwe festival Switch! Twee dagen, vier zalen, grote en kleine namen én helemaal gratis.

De avond rond achten met de band die op het vorige muziekfestival in Dordrecht, Big Rivers, zo’n indruk op ons maakte, The Funky Organizers. Weer versterkt met saxofonisten Bazz en Gijs weet deze Modern-Funk band al een flinke groep vrienden, familie en geïnteresseerden op te trommelen waardoor de Main Stage al gezellig vol staat. En, net als op Big Rivers, weten de Funky Organizers het publiek weer te verbazen. Het is ongelofelijk hoe hard deze band groeit. Zo speelt toetsenist Willem  totaal anders, meer ritmische patroontjes, meer spanning in de solo’s. Ondertussen grooven bassist Bram en drummer Zep nog harder dan voorheen en zo spelen the Funky Organizers het dak van Bibelot er al af voordat het goed en wel open is.

Dan volgt helaas een teleurstelling. De Power Stage, waar Fixur op het punt staat te beginnen, blijkt de zaal nog helemaal leeg te zijn. Gelukkig komen er wat mensen van de Main Stage binnen gedruppeld want anders hadden deze vijf gasten alleen voor het barpersoneel en de geluidsman gespeeld. Volledig onterecht want Fixur blijkt een lekker bandje te zijn. Stevige alternative rock à la radiohead met elektronische elementen. Ook staat de band er zeer enthousiast bij ondanks de redelijk lege zaal. Fixur zou best wel eens een band kunnen zijn die we in de komende jaren vaker tegen gaan komen.

Ook in de Main Stage is het dan inmiddels erg leeg gelopen. H-Sik, een Nederlandse producer/DJ, is ontzettend lekker aan het draaien maar het heeft weinig effect als er maar als de ongeveer twintig man die in de zaal verspreid staan er geen reactie op tonen. Toch weet H-Sik zich, net als Fixur hier overheen te zetten en zet een onzettend harde, diverse en te gekke set neer.

Na een korte stop in de Pop Lounge waar de Silent Disco bezig is, die helaas iets te silent is met alleen een paar man aan de bar, maar weer terug naar de Power Stage. Die is inmiddels redelijk gevuld en de Rotterdamse Punkrock band The Hearted staat al te spelen. Waar ik bijna een jaar geleden nog enthousiast was over deze band toen ze optraden op Crawl Back’s 100e event, vallen ze nu toch redelijk tegen. De sterke punkstem en lekkere basspartijen van bassist/zanger Harvey vallen in het niet bij het matige gitaarspel en de zang van gitarist/zangeres Kayleigh. Het kan zijn dat ze haar dag niet heeft, maar de te simpele gitaarriffs maken de nummers over het algemeen leeg en saai. Ook voelt de muziek vaak erg rommelig aan. Ook zijn de praatjes van Harvey tussen de nummers door veel te catchy en afgezaagd en soms zelfs tenenkrommend. Dit keer waren the Hearted een tegenvaller, maar hopelijk kunnen ze de volgende keer weer verassen met hun frisse en energieke punkrock.

Tijdens Acid Pow303r begint de Main Stage dan eindelijk een beetje vol te raken. Waarschijnlijk voor een deel al voor de engelse DJ High Rankin maar ook nu al staan de eerste mensen op de dansvloer los te gaan op de bass synths van de Roland TB-303 die centraal staat bij de muziek van dit duo.

Echter als in de Power Stage het volgende matige punkbandje staat te spelen, Red Lemon, houden wij het voor gezien. Of het aan de Line-up, de slechte marketing, de zomervakantie of gewoon pech heeft gelegen is niet te zeggen, maar de eerste dag van Switch Festival kan niet een doorslaand succes genoemd worden.